................................. Διαδικτυακή ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΚOΣΜΟΥ • online...................................

γειτονιά // Ουσιαστικό θηλυκό // το σύνολο από γειτονικά σπίτια, το οποίο αποτελεί τμήμα της συνοικίας συνώνυμο: μαχαλάς συνεκδοχικά το σύνολο των ανθρώπων που κατοικούν σε γειτονικά σπίτια // (μεταφορικά) το σύνολο όμορων χωρών //(σε γενική, ως χαρακτηρισμός) της γειτονιάς: περιφερειακός συνοικιακός
Μαθηματικά η γειτονιά ενός σημείου είναι μία από τις βασικές τοπολογικές έννοιες και χρησιμοποιείται για να τυποποιήσει την «εγγύτητα» άλλων σημείων προς αυτό.




Καλημέρα γείτονα...
Powered By Blogger

Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2012

«Μέρες του ’36″ του Θ. Αγγελόπουλου




ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

Σάββατο 15 Σεπτέμβρη στις 9,00 μ.μ.
Στο Πάρκο Ναυαρίνου & Ζωοδόχου Πηγής (Εξάρχεια)

«Μέρες του ’36»,
σκηνοθεσία Θόδωρος Αγγελόπουλος

Οι «μέρες του ’36» προετοίμασαν την εγκατάσταση της δικτατορίας του Μεταξά. Σε μια πλατεία γεμάτη κόσμο, δολοφονείται ένας συνδικαλιστής. Οι υποψίες στρέφονται στον Σοφιανό, έναν πρώην συνεργάτη της αστυνομίας που έχει πέσει σε δυσμένεια. Ο Σοφιανός αγωνίζεται μάταια ν” αποδείξει την αθωότητά του. Απελπισμένος, κρατάει όμηρο στο κελί του ένα φίλο βουλευτή που τον επισκέπτεται στη φυλακή, κι απειλεί να τον σκοτώσει αν δεν τον ελευθερώσουν. Παραμονές εκλογών του 1936, και η κυβέρνηση Μεταξά, που μόλις στέκεται όρθια χάρη σ” έναν συμβιβασμό της Δεξιάς και του Κέντρου, βρίσκεται σε πολύ λεπτή θέση: αν αντισταθεί στον εκβιασμό, προκαλώντας το θάνατο του βουλευτή, θα χάσει τη στήριξη της Δεξιάς. Αν, αντίθετα, υποκύψει στον εκβιασμό κι αφήσει ελεύθερο τον κρατούμενο, θα χάσει τη στήριξη του Κέντρου. Το ποια «τάξη» αποκαταστάθηκε τελικά, το φανερώνει ξεκάθαρα η σκηνή της εκτέλεσης των διαδηλωτών που κλείνει την ταινία.

Την ταινία θα προλογίσει ο Λάμπης Κατσιάπης (βιβλιοϋπάλληλος), με αναφορές στην κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα του 1936

……………………………………………………………………………
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
e-mail: sylyp_vivliou@yahoo.gr
http://bookworker.wordpress.com/

* από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Τρίτη 21 Αυγούστου 2012

Αλκιβιάδης Άγιος στο θέατρο Ρεματιάς, στο Χαλάνδρι, τη Δευτέρα 3 και Τρίτη 4 Σεπτέμβρη,


alkiviadis-03.jpgΤο θέατρο ΡΟΔΑ παρουσιάζει σε δύο παραστάσεις το έργο του Δημήτρη Περετζή «Αλκιβιάδης Άγιος», στο θέατρο Ρεματιάς, στο Χαλάνδρι, τη Δευτέρα 3 και Τρίτη 4 Σεπτέμβρη, στις 9:00 το βράδυ. 
Γενική είσοδος 15€.

~~~~~~~~
alkiviadis-01(1).jpgΤο ουσιαστικό ζωντάνεμα του Ελληνικού Πνεύματος 
θα παραμένει μια άπιαστη ουτοπία όσο δεν γίνεται ξεκάθαρη η άμεση σχέση ανάμεσα στα απόκρυφα Μυστήρια του αρχαίου κόσμου μας και την Ελληνική Φιλοσοφία. Τι ακριβώς συνέβαινε στα Ελευσίνια, στα μυστήρια του Πάνα, των Κάβειρων, που έχει σημασία μέχρι τις μέρες μας; Ποια είναι η άρρηκτη συνάφεια των μυστηριακών τελετών με τον ορθολογισμό της φιλοσοφίας του Πυθαγόρα, του Σωκράτη, του Πλάτωνα; Και, εν τέλει, εάν ο Σωκράτης ήταν ο μεγάλος φιλόσοφος που ο κόσμος θαυμάζει, πώς είναι δυνατόν ο Αλκιβιάδης, που ο ίδιος ο Σωκράτης επιδίωξε τόσο πολύ να τον έχει μαθητή, να θεωρείται «φαύλος» όταν, όπως γράφει ο Πλάτωνας, έζησε τη ζωή του όπως του είχε πει ο δάσκαλός του;

alkiviadis-02(2).jpgalkiviadis-04.jpgΗ μεγαλειώδης παράσταση της ΡΟΔΑ, «Αλκιβιάδης Άγιος», είναι ένα πλούσιο υπερθέαμα στο οποίο συμμετέχουν τριάντα ηθοποιοί, έχει εντυπωσιακά κοστούμια και είναι γεμάτο με ζωντανή μουσική και χορούς. Παρουσιάζει τα αρχαία μυστήρια με κάθε απαραίτητη λεπτομέρεια ώστε να κάνει σαφές το περιεχόμενο και το νόημά τους. Μέσα στην έντονη, συνεχή δράση των σκηνών του έργου ζωντανεύει η προσωπικότητα του Αλκιβιάδη και αναδείχνεται η αλήθεια για τη ζωή του, που δεν έχει καμία σχέση με τον εσκεμμένο διασυρμό του ονόματός του και τη συνηθισμένη αποσιώπηση και παραποίηση των ιστορικών στοιχείων γι αυτόν, που έχουν διαιωνίσει μέχρι τις μέρες μας όλοι οι σύγχρονοι βιογράφοι του, χωρίς καμία εξαίρεση.  

Η εποχή του Αλκιβιάδη, μια περίοδο κοινωνικής κατάρρευσης της Αθήνας, θυμίζει την πραγματικότητα που ζούμε σήμερα. Η επιπολαιότητα, η ανευθυνότητα και η αδυναμία συνεννόησης των πολιτικών οδήγησαν την πόλη στην καταστροφή. Ο ευκρινής λόγος του Αλκιβιάδη όπως τον καταγράφει ο Θουκυδίδης, απόλυτα δικαιωμένος από τα γεγονότα που ακολούθησαν, στάθηκε αδύνατον να σταματήσει την πορεία αυτή, μέχρι που η μανία του όχλου μπροστά στα ίδια τα δικά του λάθη οδήγησε στη δολοφονία του ίδιου του Αλκιβιάδη και στη καταδίκη του δασκάλου, του Σωκράτη.

~~~~~~~~

Η ΡΟΔΑ, κάτω από τη διεύθυνση της Μαρίας Περετζή, έχει ανεβάσει μεγάλους μύθους της ανθρωπότητας, όπως την Ινδική Ραμαγιάνα, το Μεσοποταμιακό Γκιλγκαμές, το Ελληνικό έπος του Αμφιάραου. Η θεατρική δουλειά της έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον από το τηλεοπτικό κανάλι CNN, που έχει παρουσιάσει τρεις διαφορετικές παραστάσεις της ΡΟΔΑ στο διεθνές του ρεπορτάζ.

~~~~~~~~

Αλκιβιάδης Άγιος
Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία     Μαρία Περετζή
Σκηνικά           Νίκος Τσιουμπλεκτσής
Μουσική         Τάκης Πατερέλης, Πία Πιερράκου, Γιώργος Ντούνης, Δημήτρης Γασπαράτος,
                         Σταύρος Κάππας, Γιώργος Ταμπάκης, Μαρία Περετζή.
Κουστούμια    Μαρία Περετζή, Ιουλία Βεντίκου, Βίκυ Τσέλιου, Γεωργία Ψαρά, Πόπη Αστέρη, Γιώτα        Πιτσιρή,    Ευα  Αυλίδου, Μαρίζα Πελεκάνου, Λένα Βουτσίνου, Πάτυ Παπαγεωργίου.
Χορικά              Μαρία Περετζή.
Ήχος                Δημήτρης Γασπαράτος
Φωτογραφίες             Φώτης Τραγανουδάκης, Μαρίζα Πελεκάνου.
Φωτισμός      Μαρία Περετζή, Άγγελος Γιαννάτος, Δημήτρης Νέλλας.

Υποκριτικά     Αλκιβιάδης     Δημήτρης Γασπαράτος
            Σωκράτης      Στάυρος Κάππας
            Άνυτος            Σταμάτης Λόγος
            Διοτίμα           Ιουλία Βεντίκου
            Περσεφόνη   Ιουλία Βεντίκου
            Ιεροφάντης    Νίκος Τσιουμπλεκτσής
            Νικίας             Δημήτρης Νελλας
            Φίλοι Αλκιβιάδη Γιώργος Κωστογιάννης, Αλέξανδρος Μπάτσης, Γιάννης Καλημέρης.
            Φίλοι Άνυτου Δημήτρης Νέλλας, Γιάννης Αγγέλης
            Χορός-Ιέρειες            Βίκη Τσέλιου, Ιουλία Βεντίκου, Δήμητρα Παπαδημητρίου
Εύα  Αυλίδου, Κωνσταντίνα Μπαξεβάνη, Μαρίζα Πελεκάνου, Χρυσούλα Μπέτσα, Πία Πιερράκου, Μαρία Τσούγκα, Άννα Κυπραίου, Πάτυ Παπαγεωργίου, Αθηνά Τσιουμπλεκτσή, Λένα Κοντοπίδου, Αργυρώ Τσιουμπλεκτσή.
Οπλισμοί       Νίκος Τσιουμπλεκτσής
Συνεργάτες    Πόπη Αστέρη , Μαρία Συμεωνίδου,
Κείμενο          Δημήτρης Περετζής

Υπάρχει  ενδεικτικό βίντεο στο Site www.rodatheater.gr

Πέμπτη 16 Αυγούστου 2012

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ «ΣΜΙΓΟΠΕΛΑΓΕΣ ΠΑΝΑΓΙΕΣ» ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ


ΚΥΘΗΡΑ – ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΣ – ΒΑΤΙΚΑ - ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ

 
   “Η Ιοστέφανη, Ιροπλόος και Σμιγοπέλαγη Παναγιά”

         Η προστάτιδα των θαλασσών Παναγιά είναι για τους Έλληνες ναυτικούς  “Ιοστέφανη
και Ιροπλόος”, για τις κυανέμβολες απολήξεις της Λακωνικής  “Ιοστέφανη, Ιροπλόος
και Σμιγοπέλαγη” και για τα Κύθηρα και την Ελαφόνησο “Ιοστέφανη, Ιροπλόος,  Σμιγοπέλαγη και Νησοστέφανη”.

“Παναγιές του Σμιγοπέλαγου πολιτισμού στα Ναοστόλιστα
 Πελαγοστάσια του Νότου”.


ΤΑ  ΝΑΟΣΤΟΛΙΣΤΑ  ΚΥΘΗΡΑ
   Γλυκοθώρητο Πελαγοστάσι των εραστών της θάλασσας, πολυπρισματικά και υπέρμετρα μεγαλειώδη, με σπάνιους ναούς, θησαυρίσματα κυρίως της μεσαιωνικής εποχής, εντυπωσιάζουν τους περιηγητές της Ν. Ελλάδας.
   Στο ιστορικό κα θρησκευτικό οδοιπορικό μας ξεχωρίζουν:
   Η Παναγιά η Μυρτιδιώτισσα,  η Παναγιά η Ορφανή  και η  Παναγιά η Καστρινή ή  Μυρτιδιώτισσα στο κάστρο της Χώρας, η Παναγιά η Μεσοχωρίτισσα στο Μέσα Βούργο, η Παναγιά η Ιλαριώτισσα στην περιοχή του Ποταμού, η Παναγιά η Μεσοσπορίτισσα στο Φρούριο του Μυλοπόταμου και η Παναγιά η Κοντελεττού στο Λιβάδι.

ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ  ΤΟ  ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΧΟΡΟΣΤΑΣΙ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ
   Η Λουλουδοκοίμητη Καστρονησούπολη και Κυμοδόκη του Νότου, το Ροσμαρί της Ανατολής, το Μενεξέ Καλεσί, το Γιγάντιο Μετεώρισμα της Λακωνικής γης, η «Θεόσωστος» πόλη, αποτελεί θησαύρισμα Μεσαιωνικής εποχής.
   Στο ιστορικό κα θρησκευτικό οδοιπορικό μας ξεχωρίζουν:
   Η Παναγιά η Μυρτιδιώτισσα ή Κρητικιά, η Παναγιά η Χρυσαφίτισσα, η “Οδυνόμενη Παναγία” του Ελκόμενου, τα ερειπωμένα μοναστήρια της Παναγίας και της Οδηγήτριας και από τις πλησίον περιοχές ο υστεροβυζαντινός  ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στα Φούτια, η Παναγία στα Λιρά και ο βυζαντινός  ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Πανηγυρίστρα στο Φοινίκι.

ΤΑ ΛΕΥΚΟΘΩΡΗΤΑ  ΒΑΤΙΚΑ ΚΑΙ  Ο  ΠΕΛΑΓΟΣΜΙΚΤΟΣ  ΚΑΒΟ-ΜΑΛΙΑΣ   
  Στα γαλαζόβλεφα ακροπατήματα της Ν. Ελλάδας, στις αφροντυμένες ακτές, στα παραμυθένια κάστρα,  στις νεροσυρμές των ανέμων και στις αετόβολες αγκαλιές των βράχων   ξεχωρίζουν:
Ο μικρός ναός της Θεοτόκου (του 1818) στο Λάχι, ο ναός της Κοιμήσεως στα Καλλένια, η γυναικεία Βυζαντινή μονή της Κοιμήσεως στο Παραδείσι και ο ναός της Παναγιάς.

Η ΣΜΙΛΕΜΕΝΗ  ΚΑΙ  ΣΜΙΓΟΠΕΛΑΓΗ  ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΣ
  Στο τροπικό, γλαυκοθώρητο και σμιγοπέλαγο νησί της Λακωνικής συναντάμε τη Νησοστέφανη Παναγιά ή την Παναγιά την «Κατωνησιώτισσα» στην τοπική διάλεκτο.


                                                        Δρ.  Κων/νος  Σπ. Μέντης      
                                                          Συγγραφέας, Πανεπιστημιακός, Ιστορικός Ερευνητής

Σάββατο 4 Αυγούστου 2012

Το μεγάλο κύμα φυγής των αδειούχων του Αυγούστου, το οποίο αναμένεται να κορυφωθεί το επόμενο σαββατοκύριακο

Αυξημένη είναι η κίνηση στα λιμάνια
το πρώτο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου.


Αρχισε το μεγάλο κύμα φυγής των αδειούχων του Αυγούστου, το οποίο αναμένεται να κορυφωθεί το επόμενο σαββατοκύριακο.

Απο χθες μέχρι τις 6 το πρωί σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί 30 δρομολόγια απο το λιμάνι του Πειραιά για Κυκλάδες, Δωδεκάνησα και Κρήτη. Εφυγαν 32.766 επιβάτες, 5319 ΙΧ και 1412 δίκυκλα.

Για τα νησιά του Αργοσαρωνικού αναχώρησαν 38 πλοία με 7941 επιβάτες, 796 ΙΧ και 504 δίκυκλα.
Απο το Λαύριο έγιναν 8 δρομολόγια με τα οποία αναχώρησαν 3411 έπιβατες, 839 αυτοκίνητα και 111 δίκυκλα.


Από το λιμάνι του Πειραιά έχουν προγραμματιστεί για σήμερα 26 δρομολόγια και 24 την Κυριακή. Από το λιμάνι της Ραφήνας θα γίνουν 12 δρομολόγια σημερα και 18 την Κυριακή, ενώ από το Λαύριο έχουν οριστεί για σήμερα 7 και την Κυριακή.


Στο μεταξύ, σύμφωνα με στοιχεία, φέτος έφυγαν λιγότεροι σε σχέση με το 2011. Φέτος τον Ιούλιο ταξίδεψαν από τον Πειραιά για κάποιο νησί του Αιγαίου 567.832 επιβάτες, έναντι 695.661 τον ίδιο μήνα πέρυσι, δηλαδή 127.829 επιβάτες λιγότεροι. Λιγότεροι κατά 42.496 ήταν και αυτοί που πήγαν σε κάποιο νησί του Αργοσαρωνικού, καθώς τον Ιούλιο του 2012 ταξίδεψαν 160.057 έναντι 202.553 πέρυσι.

Από το λιμάνι της Ραφήνας τον Ιούλιο του 2012 αναχώρησαν 161.429 επιβάτες έναντι 174.815 πέρυσι, δηλαδή 13.386 επιβάτες λιγότεροι. Από το Λαύριο αναχώρησαν 40.967 επιβάτες, έναντι 52.026 τον ίδιο μήνα πέρυσι, δηλαδή 11.059 λιγότεροι.

Συνολικά και από τα τρία λιμάνια τον Ιούλιο του 2012 αναχώρησαν συνολικά 930.285 επιβάτες φέτος, έναντι 1.125.055 πέρυσι.

Επίσης τον Ιούνιο του 2012 αναχώρησαν από τον Πειραιά για κάποιο νησί του Αιγαίου 188.076 επιβάτες, έναντι 218.498 πέρυσι, για τον Αργοσαρωνικό 81.588 επιβάτες έναντι 91.794 πέρυσι, από τη Ραφήνα 57.413 επιβάτες έναντι 62.607 πέρυσι και από το Λαύριο 16.304 έναντι 15.174 πέρυσι.


Το Λιμενικό Σώμα βρίσκεται σε αυξημένη επιφυλακή και συμβουλεύει αυτούς που πρόκειται να ταξιδέψουν με αυτοκίνητο, να φτάνουν μιάμιση ώρα νωρίτερα στην αποβάθρα αναχώρησης του πλοίου, λόγω αυξημένης κίνησης στους περιμετρικούς δρόμους των λιμανιών.

Ρεπορτάζ Λευτέρης Σουχάιμπ

http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=155488&nslt=1&catid=3

Διαβάστε ακόμα: 
Φεύγουν για διακοπές αλλά λιγότεροι απο 
πέρυσι

Δευτέρα 30 Ιουλίου 2012

Μία ιστορία για τη Νίκη της Σαμοθράκης


Η ανεύρεσή της Μερική αναπαράσταση των χρωμάτων του έργου Η Νίκη της Σαμοθράκης, είναι έργο Ρόδιου καλλιτέχνη, από παριανό μάρμαρο με ύψος 3.28 μ. βρέθηκε κοντά στο ιερό των Καβείρων το 1863, κατακερματισμένη από τον Γάλλο πρόξενο στην Αδριανούπολη Σάρλ Σαμπουαζό. Τα κομμάτια του γλυπτού βρέθηκαν τμηματικά και στην αρχή η Νίκη εκτίθετο στο Λούβρο δίχως τον κορμό και τα φτερά της αλλά και δίχως την πλώρη, τα κομμάτια της οποίας οι Γάλλοι ειδικοί στην αρχή είχαν εκλάβει ότι ανήκαν σε τύμβο και τα είχαν αφήσει στη Σαμοθράκη. Συγκεκριμένα, η ανεύρεση άρχισε το 1863 από μια αρχαιολογική αποστολή στην οποία επικεφαλής ήταν ο Κάρολος Σαμπουαζό (1830-1909) (Charles Champoiseau) υποπρόξενος της Γαλλίας στην Αδριανούπολη (σημερινό Εντιρνέ Τουρκίας). Ενώ έσκαβαν σε μια χαράδρα στις 15 Απριλίου του 1863, στα βόρεια του νησιού, ένας Έλληνας εργάτης φώναξε στον Σαμπουαζό «Κύριε, εύραμεν μια γυναίκα!» - ήταν η μισή Νίκη της Σαμοθράκης. Ο Σαμπουαζό ήρθε αμέσως σε επικοινώνησε αμέσως με τον πρέσβη της πατρίδας του στην Κωνσταντινούπολη και εκείνος φρόντισε η Τουρκία να δώσει τότε έγκριση για να αποπλεύσει γαλλικό πολεμικό πλοίο και να φορτώσει τη Νίκη της Σαμοθράκης για τη Γαλλία -η Σαμοθράκη είχε σημαντική αυτονομία, αλλά ανήκε ακόμα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και απελευθερώθηκε στις 19 Οκτωβρίου του 1912 Το άγαλμα έφτασε στο Λούβρο στις 11 Μαϊου του 1864 και δύο χρόνια μετά εκτέθηκε για πρώτη φορά μετά τις απαραίτητες εργασίες – χωρίς όμως ακόμα να μπορούν να εκθέσουν το επάνω μέρος τους κορμού και τα φτερά. Το άγαλμα βρέθηκε σε πολλά κομμάτια γιατί στα ελληνιστικά χρόνια οι καλλιτέχνες δούλευαν το γλυπτό τους σε πολλά κομμάτια εξαρχής – στην αρχαία Ελλάδα δούλευαν χωριστά μόνον το κεφάλι και τα άκρα που εξείχαν. Ο άγνωστος λοιπόν γλύπτης είχε επεξεργαστεί το έργο του κατά τμήματα και μετά το είχε ενώσει, οπότε στο σεισμό με την κατακρήμνιση του γλυπτού, αυτό έσπασε πολύ πιο εύκολα και σε πολλά σημεία. Αποτελείται από το μεγάλο κομμάτι κάτω από το στήθος μέχρι τα πόδια, από ένα δεύτερο κομμάτι που είναι ο άνω κορμός, το αριστερό φτερό (το δεξί προστέθηκε αντιγράφοντας το αριστερό) και από το κεφάλι – αυτό δεν βρέθηκε ποτέ από όσο γνωρίζουν οι ειδικοί. Τα χέρια, τα φτερά και τα πόδια, όπως και πολλά κομμάτια του ενδύματος σμιλεύονταν τότε χωριστά και μετά το άγαλμα συναρμολογείτο. Τα φτερά ήταν από δύο μεγάλα μάρμαρα που ήταν συνδεδεμένα στην πλάτη χωρίς εξωτερική στήριξη και αυτό δημιουργούσε πρόβλημα ισορροπίας στο άγαλμα, αλλά ο γλύπτης το έλυσε με μεγάλη τέχνη. Η μεταφορά της από τους εργάτες της ανασκαφής Η πλώρη του πλοίου αποτελείται από 23 κομμάτια μαρμάρου και δείχνει ότι ο γλύπτης κατείχε τέλεια και τους νόμους της φυσικής. Σε μια ορθογώνια βάση από έξη μαρμάρινες πλάκες στερεώνονταν 17 κομμάτια που ενώνονταν αρχικά με μέταλλο και σχημάτιζαν τρείς οριζόντιες σειρές που κλιμακώνονταν προς τα εμπρός για το σχηματισμό της πλώρης. Άγαλμα και πλοίο ισορροπούσαν το ένα το άλλο σαν αντίβαρα και το κέντρο βάρους του αγάλματος είχε σταθμιστεί έτσι ώστε να πέφτει στο σημείο που κρατούσε ανασηκωμένη ζωηρά η πλώρη σαν αληθινού ξύλινου καραβιού –το άγαλμα δεν μπορούσε δηλαδή να μετακινηθεί χωρίς να διαλυθεί το πλοίο. Το όλο σύμπλεγμα θεωρείται όχι μόνον αριστουργηματικό από καλλιτεχνική άποψη, αλλά και ιδιοφυές. Το 1875 Αυστριακοί αρχαιολόγοι είδαν στον τόπο της ανασκαφής τα μάρμαρα που ο Σαμπουαζό νόμισε ότι ανήκαν σε τύμβο και αναλογιζόμενοι ελληνικά νομίσματα που απεικόνιζαν τη Νίκη σε πλώρες πλοίων κατάλαβαν ότι επρόκειτο για τμήματα μαρμάρινης πλώρης. Ο Σαμπουαζό έμαθε για τα μάρμαρα της πλώρης το 1879 και κατάφερε να τα πάρει κι αυτά στο Λούβρο. Η συναρμολόγηση και η αποκατάσταση (π.χ. του αριστερού φτερού που βρέθηκε σε πολλά κομμάτια και του δεξιού που ουσιαστικά είναι σχεδόν όλο προσθήκη μια που βρέθηκε ένα πολύ μικρό κομμάτι του) ολοκληρώθηκε το 1884 Απεικόνιση του έργου στην αρχική του μορφή Το 1950 όταν συναρμολογήθηκε και η δεξιά παλάμη της, άρχισε να εκτίθεται κι αυτή.Τον Αύγουστο του 1939 η «Νίκη της Σαμοθράκης» μεταφέρθηκε με μεγάλη δυσκολία με μια ξύλινη ράμπα, ώστε να απομακρυνθεί όπως και όλα τα πολύτιμα εκθέματα του Μουσείου σε ασφαλέστερη τοποθεσία λόγω του πολέμου -φυλάχτηκε μαζί με την Αφροδίτη της Μήλου και τους «Σκλάβους» του Μιχαήλ Αγγέλου στο Château de Valençay. Μέχρι την ανακάλυψή της Νίκης της Σαμοθράκης, η Νίκη απεικονιζόταν πάντοτε στην ελληνική γλυπτική και κεραμική σαν λεπτή φτερωτή θεά, που πετούσε γύρω από το άρμα του Δία ή γύρω από τρίποδες των νικηφόρων αθλητών (στο Λούβρο υπάρχουν αρκετά ανάλογα έργα). Βιβλιογραφία: Π. Βαλαβάνης κ' Β. Λαμπρινουδάκης, " Η Ελληνική Τέχνη στα Μουσεία του Κόσμου", τόμος 4, "Λούβρο Παρίσι", Εκδόσεις" Η Καθημερινή", Αθήνα 2010. πηγή:schizas.com
Αυτή η εντυπωσιακή θεότητα, με τη νεαρή φτερωτή γυναικεία μορφή, ήταν σταθερά στηριγμένη στην πλώρη ενός πλοίου και ...
αποτελούσε τμήμα μίας μνημειακής κρήνης που δέσποζε σε κάποιο σημείο πάνω από το θέατρο του ιερού των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη. Το μνημείο μάλλον αποτελούσε ανάθημα των Ρόδιων στο ιερό, μετά τη νικηφόρα ναυμαχία της Σίδης (191-190 π.Χ), όπου η Ρόδος είχε πάρει μέρος στο πλευρό της Περγάμου και κατατρόπωσε τον Αντίοχο Γ' τον Μέγα, βασιλιά της Συρίας. Μία εκδοχή των αρχαιολόγων για το αφιέρωμα επί πολλά χρόνια ήταν πως το είχε κάνει ο Δημήτριος ο Πολιορκητής (337-283 π.Χ.) όταν νίκησε τον στόλο του Πτολεμαίου στα ανοιχτά της Κύπρου γύρω στο 290 π.Χ. Σήμερα όμως λόγω της τεχνοτροπίας του έργου περισσότερο πιθανή θεωρείται η πρώτη εκδοχή. Η θεατρικότητα της στάσης της με τα ανοιγμένα φτερά, η δύναμη της κίνησης προς τα εμπρός και οι βαθιές πτυχώσεις των ενδυμάτων από το φύσημα του αέρα, μπλέκονται με τα χαρακτηριστικά της Κλασικής Περιόδου και προμηνύουν τις μπαρόκ τάσεις των γλυπτών της Σχολής της Περγάμου.

___________________