................................. Διαδικτυακή ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΚOΣΜΟΥ • online...................................

γειτονιά // Ουσιαστικό θηλυκό // το σύνολο από γειτονικά σπίτια, το οποίο αποτελεί τμήμα της συνοικίας συνώνυμο: μαχαλάς συνεκδοχικά το σύνολο των ανθρώπων που κατοικούν σε γειτονικά σπίτια // (μεταφορικά) το σύνολο όμορων χωρών //(σε γενική, ως χαρακτηρισμός) της γειτονιάς: περιφερειακός συνοικιακός
Μαθηματικά η γειτονιά ενός σημείου είναι μία από τις βασικές τοπολογικές έννοιες και χρησιμοποιείται για να τυποποιήσει την «εγγύτητα» άλλων σημείων προς αυτό.




Καλημέρα γείτονα...

Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

Πως οι απατεώνες «έγδυσαν» τη γιαγιά μέσα σε δρόμο της Χαλκίδας

     ΕΙΔΗΣΕΙΣ     


Οι θρασύτατοι απατεώνες, επειδή η ηλικιωμένη δεν είχε χρήματα, της πήραν τα χρυσαφικά που φορούσε...
Το απίστευτο περιστατικό έγινε χθες το πρωί στην Χαλκίδα. Μια 81χρονη γυναίκα περπατούσε στο δρόμο όταν την πλησίασαν ένας άνδρας και μια γυναίκα.
Της είπαν ότι είναι λογιστές και φίλοι του γιου της και ότι τον ψάχνουν για να προλάβει να πάρει ένα επίδομα που δικαιούται και επιστροφή από την Εφορία.
Η ηλικιωμένη γυναίκα δεν είχε όμως μαζί της μετρητά για να τους δώσει τα χρήματα που της ζήτησαν για τα διάφορα έξοδα όπως είπαν.
Τελικά, άγνωστο πώς, το ζευγάρι των απατεώνων έπεισε την 81χρονη να τους δώσει το χρυσό σταυρό που φορούσε, τη βέρα της και τα σκουλαρίκια.
Όταν η ηλικιωμένη μίλησε με το γιο της και κατάλαβε τι έγινε ενημέρωσε την αστυνομία, αλλά οι απατεώνες είχαν εξαφανιστεί μαζί με τα χρυσαφικά της γιαγιάς.

____________

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

ΕΦΥΓΕ από τη ζωή ο Μανώλης Καλλιγέρης, η ψυχή επί δεκαετίες των συσσιτίων Σπλάντζιας στα Χανιά



ΕΦΥΓΕ από τη ζωή ο Μανώλης Καλλιγέρης, η ψυχή επί δεκαετίες των συσσιτίων Σπλάντζιας στα Χανιά. // (Ίσως το πιό σημαντικό για τον άνθρωπο, να φεύγει από τη ωή, έχοντας εκπληρώσει το χρέος προς τον δοκιμαζόμενο συνάνθρωπο... Σημαίνει πως έζησε! Και πρόλαβε κι είπε τη δική του λέξη...
 -Δ.Τζ.)
~~~~~~~~~~
Μία σημαντική προσωπικότητα των Χανίων στο χώρο της αλληλεγγύης έφυγε χθες Κυριακή από τη ζωή. Ο Μανώλης Καλλιγέρης είναι ο άνθρωπος που ταυτίστηκε με το έργο του Συλλόγου Φιλόπτωχοι Αδελφοί Φιλόπτωχο Συσσίτιο Σπλάντζιας Χανίων είχε παραιτηθεί στις 9 Ιουλίου 2017 από τη θέση του προέδρου που κατείχε εδώ και πολλά χρόνια λόγω της μεγάλης ηλικίας αλλά και μίας ασθένειας που τον ταλαιπωρούσε. Χθες, Κυριακή 7 Ιανουαρίου του 2018, ο Μανώλης Καλλιγέρης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών.
Ιδρυτικό μέλος του συλλόγου, χρημάτισε επί αρκετά χρόνια πρόεδρος όπου και ο Σύλλογος μεγάλωσε, απόκτησε ακίνητα, και σε συνεργασία με τον γιατρό Κωστή Νικηφοράκη δημιούργησαν ιατρείο και οδοντιατρείο αλλά και βιβλιοθήκη με υπολογιστές για τα παιδιά. Επίσης, επί προεδρίας του δημιουργήθηκε και κουζίνα με φούρνους και ψυγεία, ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει όσο πιο καλά μπορούσε στις πολλές και αυξημένες ανάγκες συμπολιτών μας σε ανάγκη, ειδικά των τελευταίων ετών.
Ο Μανώλης Καλλιγέρης είχε τιμηθεί σε ειδική εκδήλωση στο ΚΑΜ από τον Δήμο Χανίων στις 3 Νοέμβρη.
Η κηδεία έγινε στην εκκλησία της Αγίας Φωτεινής σήμερα Δευτέρα στις 3 το μεσημέρι.
~~~~~
Διαβάστε το αποχαιρετιστήριο μήνυμα του Μανώλη Καλλιγέρη όταν παραιτήθηκε στις 9 Ιούλη από τη θέση του προέδρου των Συσσυτιων Σπλάντζιας:
"Αγαπητοί φίλοι σας γνωρίζω μετά μεγάλης λύπης ότι δυστυχώς λόγω της ασθένειας μου και της μεγάλης ηλικίας που βρίσκομαι είμαι στη δύσκολη θέση να σας αναγγείλω την παραίτηση μου από την προεδρεία του Φιλόπτωχου Συσσιτίου Σπλάντζιας που τόσα χρόνια υπηρέτησα και να σας ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου για την εμπιστοσύνη σας κατά το διάστημα της προεδρίας μου.
Όπως γνωρίζετε υπήρξα από τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου. Από το 1963 ο αείμνηστος ιερέας Κοτρωνάκης και ο αείμνηστος μηχανικός Μανώλης Μαριακάκης ξεκίνησαν το έργο αυτό. Χρημάτισα αρκετά χρόνια πρόεδρος και κατορθώσαμε να δημιουργήσουμε ένα φιλανθρωπικό έργο που τιμά την πόλη των Χανίων. Το έργο είναι μοναδικό στην Κρήτη και έχει βραβευτεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κύριο Κάρολο Παπούλια και τον υπουργό Κοινωνικής Πρόνοιας κύριο Νικήτα Κακλαμάνη. Η βράβευση έγινε στην Αθήνα μετά την ομιλία μου ως πρόεδρος στο Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλανθρωπίας στο ξενοδοχείο Χίλτον. Χάριν στην βοήθεια του χανιώτικου λαού και των επιχειρήσεων των Χανίων κατορθώσαμε να δημιουργήσουμε το κτίριο των συσσιτίων και του οδοντιατρείου με δωρεές συμπολιτών μας και άλλων ευεργετών.
Επί προεδρίας μου αγοράσαμε το 67,5% του ακινήτου επί της οδού Κυδωνίας , έναντι Δημαρχίας, το κατάστημα επί της οδού Ιωνίας καθώς και το κτίριο επί της Καλλινίκου Σαρπάκη το οποίο χρησιμοποιούμε για βιβλιοθήκη επανδρωμένο με ηλεκτρονικούς υπολογιστές για δωρεάν εκπαίδευση των παϊδιών. Μας χάρισαν το ήμισυ οικίας επί της οδού Ζερβουδάκη. Κατορθώσαμε να μπούμε στα Μεσογειακά Προγράμματα και αγοράσαμε τα μηχανήματα του οδοντιατρείου και την επίπλωση του. Αγοράσαμε τον εξοπλισμό και την επίπλωση της βιβλιοθήκης. Την επίπλωση των συσσιτίων την επάνδρωση της κουζίνας με φούρνους και ψυγεία.
Βοηθούμε όσο μας είναι δυνατόν τους ανήμπορους συμπολίτες μας σε φαγητό καθημερινώς καθώς και κάθε Σάββατο τσάντες με τρόφιμα στις οικογένειες. Παρέχουμε οδοντιατρική περίθαλψη που προσφέρουν εθελοντικά 12 συμπολίτες μας οδοντίατροι. Επί των ημερών του αείμνηστου γιατρού Κωστή Νικηφοράκη λειτουργήσαμε ιατρείο με πολλούς γιατρούς. Βοηθάμε ασθενείς για μεταφορά σε νοσοκομεία των Αθηνών με δωρεά της ΑΝΕΚ. Βοηθήσαμε τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας με τρόφιμα και ρουχισμό. Στα γεγονότα του Βελιγραδίου στείλαμε τρόφιμα. Επίσης στους σεισμούς της Ηλείας στείλαμε στον Πύργο μετρητά.
Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου τους Χανιώτες και τις χανιώτικες επιχειρήσεις που μας βοηθάνε και δίνουμε καθημερινά σε χανιώτικες οικογένειες και σε μεμονωμένους περίπου 400 μερίδες φαγητό.
Ευχαριστώ τον Αντιπεριφερειάρχη Χανίων, τον Δήμαρχο Χανίων την Διεύθυνση Κοινωνικής Μέριμνας το Επιμελητήριο Χανίων τον Δικηγορικό Σύλλογο και όλους αυτούς που μας βοηθάνε.
Σας ευχαριστώ από την καρδιά μου για την βοήθειά σας κατά το διάστημα της θητείας μου και σας εύχομαι καλή συνέχεια στο έργο σας προκειμένου τα συσσίτια να συνεχίσουν να προσφέρουν στην κοινωνία των Χανίων που τα έχει τόσο ανάγκη.
Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου τους Χανιώτες και τις χανιώτικες επιχειρήσεις για την βοήθειά τους κατά το διάστημα της θητείας μου".
Μετά Τιμής
Μανώλης Καλλιγέρης
http://agonaskritis.gr/

Δευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2018

Χριστούγεννα στων Ελλήνων τις κοινότητες: Με οικογένειες και φίλους…

Έλληνες Εξωτερικού Παραδόσεις Χριστούγεννα 


Oμογενείς της Παλλημνιακής Αδελφότητας «Ήφαιστος» και του γυναικείου τμήματος «Μαρούλα», αναβίωσαν το προ περασμένο Σάββατο 16 Δεκεμβρίου το χριστουγεννιάτικο έθιμο της Λήμνου Αποσορτή στη Νέα Υόρκη. Φωτογραφία grreeknewsonline.com 

Με την οικογένειά τους και καλούς φίλους, γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι με λογής-λογής εδέσματα, με ζεστά ρούχα ή …μαγιό(!), δίπλα στο τζάκι ή στην παραλία -ανάλογα με το μέρος του πλανήτη που κατοικούν- γιορτάζουν τα Χριστούγεννα οι Έλληνες ανά τον πλανήτη. Στων …Ελλήνων τις κοινότητες, τα Χριστούγεννα έχουν έντονο άρωμα βουτύρου και καβουρδισμένου αμύγδαλου, από τους κουραμπιέδες που στολίζουν το γιορτινό τραπέζι, και “γεύση” κανέλας σαν αυτή του μελομακάρονου.
 Έχουν ψαλμούς χριστουγεννιάτικους στις κατά τόπους ενορίες, ήχους από παιδικά κάλαντα που φτάνουν ως κελάρυσμα στ’ αυτιά και πάνω απ’ όλα πολλή νοσταλγία για την πατρίδα. Στο Μόναχο, όπου ζουν πολλοί Έλληνες, τα Χριστούγεννα είναι “οικογενειακή υπόθεση”, όπως και στην Ελλάδα, αλλά και μια καλή ευκαιρία για γλέντι με παραδοσιακή μουσική και χορούς. “Δύο σύλλογοι, οι Ελασσονίτες και οι Ηπειρώτες, ετοιμάζουν χριστουγεννιάτικο γλέντι με μουσική από τις ιδιαίτερες πατρίδες τους” λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της τοπικής ελληνικής κοινότητας, Σπύρος Ξενάκης. Ο ίδιος και άλλοι Έλληνες που μετανάστευσαν στη Γερμανία αρκετές δεκαετίες πριν κρατούν ακόμη τις παραδόσεις που έφεραν μαζί τους, ενώ για τα παιδιά της δεύτερης και τρίτης γενιάς, που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο Μόναχο και τις άλλες γερμανικές πόλεις κάποια έθιμα δεν τηρούνται με την ίδια θρησκευτική ευλάβεια όπως στο παρελθόν. “Παλαιότερα, για παράδειγμα, υπήρχαν τις ημέρες αυτές περισσότερες παρέες παιδιών που έβγαιναν για να πούνε τα κάλαντα. 
Σήμερα, οι παρέες αυτές έχουν λιγοστέψει” εξηγεί και θυμάται με νοσταλγία τα πρώτα Χριστούγεννα στη Γερμανία, που οι αναμνήσεις από τις γιορτές στην πατρίδα ήταν ακόμη νωπές και το χιόνι έφτανε ως το γόνατο. “Όλα αλλάζουν, μέχρι και ο καιρός έχει αλλάξει. Παλιά το χιόνι ήταν πυκνό κι έφτανε το μισό μέτρο και μέσα στις πόλεις. Τώρα, ο καιρός μας εκπλήσσει κάθε χρονιά. Να φανταστείτε ότι πέρυσι κάναμε Χριστούγεννα με λιακάδα” λέει ο κ. Ξενάκης. Αρκετοί δε είναι οι Έλληνες του Μονάχου και των άλλων ελληνικών κοινοτήτων στη Γερμανία που προτιμούν να κάνουν Χριστούγεννα στην Ελλάδα, ενώ κάποιοι, σύμφωνα με τον κ. Ξενάκη, εκμεταλλεύονται τη μικρή ανάπαυλα για σύντομες αποδράσεις στη γειτονική Αυστρία. 
μέσω θέρους γιορτάζονται τα Χριστούγεννα στη μακρινή Αυστραλία, με τις μεγάλες ελληνικές κοινότητες. Και παρ’ όλο που το θερμόμετρο μια χτυπάει “κόκκινο” και σκαρφαλώνει στους 40 βαθμούς Κελσίου και μια περιορίζεται γύρω στους 25, οι περισσότεροι Άη Βασίληδες στη “χώρα των καγκουρώ” τριγυρνούν στις …παραλίες! 
Ο Θέμης Καλλός, διευθυντής του ελληνικού προγράμματος της Ραδιοφωνίας SBS, θυμάται τα πρώτα Χριστούγεννα που πέρασε ως μετανάστης στην Αυστραλία και πόσο παράξενη του είχε φανεί η παραπάνω εικόνα. “Ήρθα τον Νοέμβριο του 1988, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα. Στο χωριό της Λαμίας, από το οποίο κατάγομαι, γιορτάζαμε τα Χριστούγεννα με μεγάλα τραπέζια, όπου πρωταγωνιστής ήταν το χοιρινό και τα λουκάνικα, και ήρθα εδώ και είδα Αη Βασίληδες στις παραλίες και τους ανθρώπους να τριγυρνάνε με σορτσάκια. Παραξενεύτηκα…” λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και εξηγεί πως με την πάροδο του χρόνου, όλοι “συνηθίσαμε να ψέλνουμε τη γέννηση του Χριστού μέσα στο κατακαλόκαιρο!”. Οι Έλληνες της Αυστραλίας έχουν κρατήσει πολλά από τα έθιμα που έφεραν στις “αποσκευές” της ψυχής τους από την Ελλάδα, αλλά ενσωμάτωσαν και κάποια άλλα που βρήκαν στη χώρα που τους υποδέχθηκε κι όπου έστησαν τη νέα τους ζωή. Όπως εξηγεί ο κ. Καλλός, όσοι ήρθαν ως μετανάστες από την Ελλάδα συνηθίζουν να γιορτάζουν οικογενειακά, στα σπίτια, ενώ κάποιοι απ’ αυτούς που γεννήθηκαν στην Αυστραλία στήνουν υπαίθριες γιορτές, λόγω καιρού. 
Οι υψηλές θερμοκρασίες είναι αυτές που επιβάλλουν και κάποιες αλλαγές στο πατροπαράδοτο χριστουγεννιάτικο τραπέζι, αφού το χοιρινό δίνει συνήθως τη θέση του στη γαλοπούλα. Από το “μενού” των Χριστουγέννων δεν λείπουν και τα κάλαντα, αφού κάποιοι ιερείς στις τοπικές ενορίες μαζεύουν τα παιδιά και ψάλλουν τα κάλαντα σε διάφορα σπίτια προκειμένου να κρατήσουν ζωντανή και αυτή τη μακραίωνη παράδοση. Κι ενώ οι μεγαλύτεροι σε ηλικία μετανάστες προτιμούν να επιστρέφουν στην Ελλάδα τα καλοκαίρια, πολλοί απ’ αυτούς που πήγαν στην Αυστραλία τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τον κ. Καλλό, επιστρέφουν στην πατρίδα την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, αφού συνήθως έχουν αφήσει πίσω τους κάποιον από το στενό οικογενειακό τους κύκλο, με τον οποίο θέλουν να μοιραστούν αυτές τις στιγμές. Άρωμα και χρώμα καλοκαιριού έχουν τα Χριστούγεννα και για τους Έλληνες της Νότιας Αφρικής, που κάνουν Χριστούγεννα με μαγιό! Οι υψηλές θερμοκρασίες σε συνδυασμό με την περίοδο των διακοπών οδηγούν πολλούς απ’ αυτούς στις παραλίες, όπως η ειδυλλιακή Μπλάουμπεργκ στο Κέιπ Τάουν, ενώ όσοι μένουν στα αστικά κέντρα προτιμούν να ανταμώνουν στα σπίτια συγγενών τους και να στρώνουν μεγάλα οικογενειακά τραπέζια, στα οποία συνδυάζουν γεύσεις που θυμίζουν τη μακρινή πατρίδα, την Ελλάδα, και άλλες που παραπέμπουν στη χώρα όπου έστησαν τη ζωή τους. “Πλάι στο αρνί μπαίνει και η γαλοπούλα καθώς και άλλες γεύσεις που συναντούμε περισσότερο εδώ” εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας Γρηγόρης Πατσαλοσαββής, επισημαίνοντας πως τα Χριστούγεννα είναι μια ευκαιρία, όπως και στην Ελλάδα, να μαζευτούν όλοι -οικογένεια και φίλοι- γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι για να μοιραστούν στιγμές, απ’ αυτές που συχνά μας στερούν οι γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητάς μας. Από το “τελετουργικό” των ημερών δεν λείπει ο εκκλησιασμός αλλά και έθιμα που είναι άρρηκτα δεμένα με την ελληνική παράδοση, ενώ αυτό που λείπει στους περισσότερους, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της εκεί ελληνικής κοινότητας, Γρηγόρης Πατσαλοσαββής, “είναι τα Χριστούγεννα σε χιονισμένο τοπίο!”. με όλο τον παραδοσιακό στολισμό και τα …καλούδια που επιτάσσουν οι μέρες και η παράδοση γιορτάζουν και πολλές από τις Ελληνίδες που έχουν παντρευτεί και ζουν εδώ και δεκαετίες στην Ιορδανία, έχοντας ιδρύσει μάλιστα και τον δικό τους σύλλογο. “Το σπίτι μου είναι γεμάτο στολίδια κι εμένα με ‘πιάσατε’ να φτιάχνω τα παραδοσιακά γλυκά” λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ από το Αμμάν η Καίτη Τζάσερ, η οποία άφησε την Ελλάδα κι ακολούθησε τον Ιορδανό σύζυγό της στη χώρα του, πριν από 39 χρόνια. Οι κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα είναι γλυκά που αγαπούν πολύ και οι Άραβες, όπως και κάθε τι ελληνικό λέει η κ. Τζάσερ, εξηγώντας πως ολοένα και περισσότεροι είναι αυτοί που “αγκαλιάζουν” τον πολιτισμό και τη γλώσσα της Ελλάδας. 
Με κάλαντα ή χωρίς, με χοιρινό ή γαλοπούλα, με σκούφους ή μαγιό, ένα είναι σίγουρο· οι Έλληνες, σε όποιο μέρος της γης κι αν κατοικούν, γιορτάζουν τα Χριστούγεννα με μπόλικη δόση …χρυσόσκονης, τραγούδια και χορούς! 
Σ.Π., 
ΑΠΕ-ΜΠΕ

___________
Πηγή: Χριστούγεννα στων Ελλήνων τις κοινότητες: Με οικογένειες και φίλους… http://mignatiou.com/2017/12/christougenna-ston-ellinon-tis-kinotites-me-ikogenies-ke-filous/

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Παρουσίαση του εκπληκτικού βιβλίου της Ελευθ. Κρικέλη «Από Αύγουστο… σε Αύγουστο», στο Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΡΚΑΔΩΝ 
ΡΑΦΗΝΑΣ- ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ - ΜΑΡΑΘΩΝΑ
"ο Θ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΏΝΗΣ"
ΤΗΛ. 22940 99125

                                                   ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Την Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017, στον χώρο του Μουσείου του Μαραθωνίου Δρόμου, θα διεξαχθεί συμβολικά, από τον Σύλλογο Αρκάδων Ραφήνας – Νέας Μάκρης – Μαραθώνα,  ένας άλλος Μαραθώνιος, ο Μαραθώνιος Ζωής, αλτρουισμού κι αλληλεγγύης.
Ας δώσουμε «το παρών», στην παρουσίαση του βιβλίου της γνωστής γιατρού Ελευθερίας Κρικέλη «Από Αύγουστο… σε Αύγουστο», με σύνθημα μας την αγάπη για τον συνάνθρωπο, χαρίζοντας Ζωή χωρίς κόστος.
http://www.irafina.gr/parousiasi-tou-ekpliktikou-vivliou-tis-elefth-krikeli-apo-avgousto-se-avgousto-sto-mousio-marathoniou-dromou/


"Απο Αυγουστο σε Αυγουστο"

19 Νοεμβρίου ειναι η πρώτη Κυριακη μετα την τελεση του 35ου αυθεντικου Μαραθωνιου.

19 Νοεμβριου στον χωρο του Μουσειου του Μαραθωνιου Δρομου, θα διεξαχθεί συμβολικα ενας άλλος Μαραθωνιος, ο Μαραθωνιος Ζωης, αλτρουισμου κι αλληλεγγυης. Ας δωσουμε "το παρων" με συνθημα μας την αγαπη για τον συνανθρωπο, χαριζοντας Ζωη χωρις κοστος.
Ελευθερία Κρικέλη,
Ραφήνα


Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ το δικό μας Ρέθυμνο αυτό!...


ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ το δικό μας Ρέθυμνο αυτό!...

(Ένα άρθρο του εκπαιδευτικού, συγγραφέα και ερευνητή Χάρη Στρατιδάκη. Συγκροτημένο και με ειρμό, επιχειρεί μια τομογραφία σε βάθος χρόνου. Ικανό να προκαλέσει προβληματισμό, ανεξάρτητα από επιμέρους συμπληρωματικές ή και διαφορετικές προσεγγίσεις. 
-Δ.Τζ.)
~~~~~~~~~~~~~

           -| Γράφει ο Χάρης Στρατιδάκης |-
Μας παίρνουν στο τηλέφωνο φίλοι απ’ όλη την Ελλάδα και μας ρωτούν εμάς τους Ρεθεμνιώτες τι γίνεται επιτέλους εκεί πέρα.
Γονείς φοιτητών που επέλεξαν την πόλη μας για τις σπουδές τους μάς ρωτούν ευθέως πόσο ασφαλή είναι τα παιδιά τους, ακούγοντας ότι ξυλοκοπούνται κι ότι ανακαλύπτονται κάθε τόσο μέσα στην Πανεπιστημιούπολή τους χασισοφυτείες.
Είναι ώρα, νομίζω, αν δεν είναι ήδη αργά, να κάνουμε την υπέρβασή μας και να τους απαντήσουμε:
-Όχι, δεν είναι αυτό το δικό μας Ρέθυμνο! Δεν ονειρευτήκαμε αυτό το Ρέθυμνο ούτε στους χειρότερούς μας εφιάλτες. Δεν το θέλουμε ούτε για μας, ούτε για τα παιδιά μας αλλά ούτε και για τους φιλοξενούμενους και τους επισκέπτες του.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο των μαυροπουκαμισάδων, που ξυλοκοπούν παιδιά που ήρθαν εδώ για να σπουδάσουν, προσφέροντάς μας το κομπόδεμα της οικογένειάς τους, που τόσο δύσκολα συγκεντρώθηκε.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο της δολοφονίας πριν από εννέα χρόνια ενός επίσης φοιτητή από κατάδικο, ήδη δολοφόνο, που για την αποφυλάκισή του, όπως ακούστηκε και γράφτηκε, είχε μεσολαβήσει πολιτικό πρόσωπο.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο που πρωτοστατεί στις απαγωγές και στους εκβιασμούς για προσπορισμό λύτρων, είτε σ’ εκείνη του εφοπλιστή είτε στην πιο πρόσφατη του Κρητικού επιχειρηματία.
• Δεν είναι το δικό μας το Ρέθυμνο που ιδρύει συλλόγους τάχατες «αλληλοβοήθειας», δύο από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του οποίου συλλαμβάνονται ως κοινοί απαγωγείς και τα υπόλοιπα δεν υποβάλλουν την ίδια στιγμή την παραίτησή τους, ζητώντας συγγνώμη από την κοινωνία.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο της εγκληματικής οργάνωσης που δικάζεται αυτές ακριβώς τις ημέρες στα Χανιά, που απαρτίζεται από 84 -ούτε λίγους ούτε πολλούς- κατηγορούμενους για ναρκωτικά και εκβιασμούς και που χρειάστηκε να επιστρατευτεί το αμφιθέατρο ενός επιστημονικού ιδρύματος, του ΜΑΙΧ, για να τους χωρέσει, αυτούς και τους εκατοντάδες συντοπίτες που όπως πάντα θα σπεύσουν να τους υπερασπιστούν.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο των ατέλειωτων χασισοφυτειών εντός, και της εξαγωγής της τεχνογνωσίας τους εκτός νομού, και που οι ιδιοκτήτες τους παραμένουν συνήθως ασύλληπτοι, κι, αν τύχει και πιαστούν, εκείνοι που βρίσκουν τον μπελά τους δεν είναι αυτοί αλλά οι αστυνομικοί που τόλμησαν να τους «αγγίξουν».
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο που έχασε ένα παιδί του στα Γιάννενα και που αποκαλύπτεται ότι εκείνοι που το ώθησαν στο απονενοημένο διάβημα ήταν συντοπίτες του.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο που, όταν ένας έντιμος πολιτικός, -μακαρίτης σήμερα- είχε πει προφητικά ότι εκκολάπτει το αυγό του φιδιού («άβατα» και μικρές «Κολομβίες»), εισέπραξε την γενική κατακραυγή ότι δυσφημεί τον τόπο του.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο που ένας άλλος, όχι και τόσο έντιμος αυτός πολιτικός, καταδικάστηκε σε ισόβια για το ότι, αντί να διασφαλίζει την ασφάλεια της χώρας του, γέμιζε τις τσέπες του με προμήθειες από τις αγορές εξοπλισμού των ένοπλων δυνάμεών της.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο που πυροβολεί αστυνομικές δυνάμεις, που μετατρέπει σε «φυτό» επί οκτώ χρόνια έναν ειδικό φρουρό και που στο τέλος, όταν αυτός σβήνει, δεν κάνει έναν στοιχειώδη έρανο για το ορφανό που άφησε πίσω του κι ούτε και τολμά να δώσει το όνομά του σε κάποιον από τους δρόμους του.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο της εκτεταμένης παιδεραστίας και της αλλαγής ερωτικού προσανατολισμού 52 τουλάχιστον ανήλικων παιδιών από τον δάσκαλό τους και της χρήσης κρατικών σφραγίδων από έναν καθηγητή για τη μετάκληση κοριτσιών από τα Βαλκάνια για σωματεμπορία.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο της ασύστολης κατανάλωσης αλκοόλ από ενηλίκους και ανηλίκους και του θανάτου τελικά ενός κοριτσιού εξαιτίας του.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο της δολοφονίας δύο μεταναστών μέσα σ’ ένα χρόνο από έναν «Ελληναρά», μέσα στην πόλη, στο σπίτι του ενός και στην Πίσω Γιαλιά του άλλου.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο των άσκοπων και των σκόπιμων πυροβολισμών, που έχουν τραυματίσει δεκάδες κατοίκους και επισκέπτες του, με πιο πρόσφατα περιστατικά τούς θανάσιμους τραυματισμούς νεαρών στα δυτικά το 2014, στον Μυλοπόταμο το 2015 και ενός ακόμα τον προηγούμενο Απρίλιο.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο στο οποίο ένστολος δολοφονεί τον γαμπρό του σε ξενοδοχείο το ίδιο βράδυ μετά τον γάμο με την αδερφή του.
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο των ευάριθμων τα τελευταία χρόνια βιασμών και των ακόμα περισσότερων αποπειρών, που οδήγησαν σε γυναικεία διαδήλωση σε κεντρική πλατεία στις αρχές του περασμένου Ιουνίου.
Όσο η κοινωνία μας δεν αναγνωρίζει και δεν συζητά τις παθογένειές της, όσο εξακολουθεί να συσσωρεύει χρήμα και να μην ασχολείται με τα παιδιά της, όσο οι κούπες, η οπλοκατοχή και το αντριλίκι θεωρούνται μέρος της παράδοσής της από ένα όχι αμελητέο τμήμα του πληθυσμού, τόσο δεν θα είναι κάθε φορά η κακιά η ώρα που θα μας φταίει αλλά το κακό μας το κεφάλι.
Αγαπητοί φίλοι, μέλη των διοικητικών συμβουλίων των πνευματικών φορέων του Ρεθύμνου, του Ωδείου, του Λυκείου, του Λαογραφικού Μουσείου, της ΙΛΕΡ, των αθλητικών συλλόγων, των πολιτιστικών και μουσικοχορευτικών συλλόγων, των επιστημονικών και φοιτητικών συλλόγων, των πανεπιστημιακών καθηγητών, καλέστε μας, εμάς το 95% των Ρεθεμνιωτών, όλους εμάς που αρνούμαστε να συμμετέχουμε στην πολυποίκιλη «ομερτά», στη συγκάλυψη και στη διαπλοκή, σε μια μεγάλη διαδήλωση, για να απαντήσουμε περήφανα σε όλους όσους μας ρωτούν ή και μας θεωρούν μέρος του προβλήματος, και ίσως όχι άδικα:
-Όχι, δεν είναι το δικό μας Ρέθυμνο αυτό. Δεν μπορούμε άλλο να ντρεπόμαστε να λέμε ότι είμαστε Ρεθεμνιώτες, γι’ αυτό και δεν θ’ αφήσουμε την πόλη των γραμμάτων να γίνει πόλη των εγκλημάτων!
______
Πηγή:
http://www.goodnet.gr/…/den-einai-to-diko-mas-rethumno-auto…

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Ο Σεπτεβρης για μενα ηταν ο μηνας της μοναξιας οταν πηγαινα γυμνασιο...



Kostas Bouras
ΚΑΛΑΜΑΤΑ



Ο Σεπτεβρης για μενα ηταν ο μηνας της μοναξιας οταν πηγαινα γυμνασιο Σχεδον παντα εμενα μονος στο Πελεκητο με την υπεργηρη γιαγια μου και την θεια μου την Θεωνια μεγαλη και αυτη.Τα υπολοιπα παιδια ειχαν φυγει τα χωριο Το γυμνασιο ξεκιναγε την 1η Οκτωβρη. Ξυπνουσα με το χαραμα και ξεβγαλα τις δυο γελαδες μας στις πλαγιες, στον λογγο να βρουν αγριαδες να φανε. 
Τοτε οι πλαγιες ηταν προσπελασιμες,σημερα δεν τις σκιζουν να περασουν ουτε τα γιδια, πυκνη βλαστηση, μεγαλα δενδρα και βατα.Μολις γυριζα μουσκευα μια κοματα ξερο ψωμι και βουρ για γουβαλοσυκα, γιατι μουλεγε η γιαγια μου οτι δεν κανει να τρω πολλα με αδειο στομαχι.
Αν τυχει και ειχε βρεξει ειχαμε και τα πρωτα αγρια χορτα,τα οποια συνοδευονταν απο ρεγγα καπνιστη,ημουνα λυχουδιαρης,και η γιαγια με την συνταξη της εδινε λεφτα στον πατερα μου να μας φερει.Το βραδυνο συνηθως ηταν απο μελιτζανα ψητη στην σταχτη και απανου καρβουνα,καθως και ψητη πατατα.Με αγαπουσανε και οι δυο γριες και εγω το ιδιο.
Μολις εφυγα για Αθηνα στα 18 μου, πηγα και αποχαιρετησα τρις δυο γριες,με φιλουσαν και μου ευχονταν και οι δυο....

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Ζάκυνθος: Πέθανε από τσίμπημα σφήκας...

ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ασθενοφόρο! 



Πέθανε συμπολίτης μας από τσίμπημα σφήκας γιατί υπάρχει ένα ασθενοφόρο να εξυπηρετεί 50.000 χιλιάδες Ζακυνθινούς και τουλάχιστον άλλους τόσους τουρίστες Αύγουστο μήνα. Ευτυχώς που έχουμε και υπουργό και βοηθάει το νησί μας ετσι ώστε να έχει μόνο ένα ασθενοφόρο. Το άλλο ασθενοφόρο που μας εξυπηρετούσε το έστειλαν σε άλλο νομό γιατί η Ζάκυνθος ανήκει στους νομούς της Β 'κατηγοριας.
Γaμω τη φάρα σας γaμ... πολιτικοί.
Giannis Sourbis είναι πολύ σοβαρό αν είσαι αλεργικος αλλά δεν χρειάζεται και ασθενοφόρο για μα πας η να σε πανε στο νοσοκομείο....
Sakis Sourbis Belos Ο άνθρωπος λιποθύμησε και δεν ήξερε ο κόσμος το γιατί και σε αυτές τις περιπτώσεις συνήθως δεν μετακινεις τον ασθενή.

_______________

~~~~~~~~~~~~~~~

Ούτε ο πρώτος ήταν ούτε ο τελευταίος θα ειναι ..Τα αποθεματικά των ταμειων ασφάλισής και η απόδοση τους αναπαύονται στις τσέπες κλεφτών πολιτικών των δυο κυρίως μεγάλων κομμάτων, τραπεζιτών και σπεκουκουλαδώρων ντόπιων και ξένων Η κυβέρνηση συσκέφτεται και ξεσυσκέφτεται πως θα σκεπάσει τούς κλέφτες.. Όσο για ασθενοφόρα, ούτε λόγος Εδώ κοιτάμε να λιγοστέψουμε και την Ελλάδα και τους Έλληνες, για ασθενοφόρα τώρα θα πασχίζουμε ;;; Σε καλό μας..

~~~~~~~~~~~~~~~


Πάνος Αϊβαλής
ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ

Κατά τα άλλα είμαστε μια ευρωπαϊκή χώρα τον 21ο αιώνα.... που οι άνθρωποι πεθαίνουν από ένα τσίμπημα σφήκας..... και όπως μας λέει η υπουργός τουρισμού  περιμένουμε 30 εκατομ. επισκέπτες // τουρίστες να έρθουν στην ανοχύρωτη και πτωχευμένη Ελλάδα.... του ενός ασθενοφόρου!!! που η ανθρώπινη ζωή έχει χάσει την αξία της..... κοινώς είμαστε αναλώσιμοι..... και εμείς απαντάμε σε όλη αυτή την τριτοκοσμική και τραγελαφική κατάσταση ότι κυρίες και κύριοι διοικούντες είστε έτσι πολύ απλά ανεγκέφαλοι και επικίνδυνοι για την χώρα και τους ανθρώπους της....