.................................. Οργή και θυμός διακατέχει τον Έλληνα σήμερα, για την λεηλασία που δέχεται καθημερινά!!! ..............
................................. Διαδικτυακή ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΚOΣΜΟΥ • online...................................

γειτονιά // Ουσιαστικό θηλυκό // το σύνολο από γειτονικά σπίτια, το οποίο αποτελεί τμήμα της συνοικίας συνώνυμο: μαχαλάς συνεκδοχικά το σύνολο των ανθρώπων που κατοικούν σε γειτονικά σπίτια // (μεταφορικά) το σύνολο όμορων χωρών //(σε γενική, ως χαρακτηρισμός) της γειτονιάς: περιφερειακός συνοικιακός
Μαθηματικά η γειτονιά ενός σημείου είναι μία από τις βασικές τοπολογικές έννοιες και χρησιμοποιείται για να τυποποιήσει την «εγγύτητα» άλλων σημείων προς αυτό.
Καλώς Ήρθατε

λέμε Καλημέρα στους γείτονές μας...

λέμε Καλημέρα στους γείτονές μας...
............λέμε Καλημέρα στους γείτονές μας...

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

«Αποφάσισα να μείνω για να το παλέψω»: Από τη Γαύδο και τα Σφακιά, “νέος γιατρός σημαίνει να μπαλώνεις τρύπες”

      Στις γειτονιές της Κρήτης     
Του Γιάννη Ελαφρού

Απόφοιτοι σχολών «πρώτης επιλογής», όπως η Ιατρική, η Νομική, η Αρχιτεκτονική, οι οποίοι παλιότερα έβλεπαν να ανοίγονται μπροστά τους μεγάλες δυνατότητες, δίνουν σήμερα τη μάχη για να μείνουν όρθιοι, να παραμείνουν στην Ελλάδα και να δημιουργήσουν, αντιμέτωποι με πολλές αντιξοότητες. Μια τέτοια περίπτωση είναι και η Σωτηρία Λιωρή.
Από την Ιατρική Αθήνας στο αγροτικό ιατρείο στη Χώρα Σφακίων βρέθηκε η 25χρονη σήμερα Σωτηρία Λιώρη. «Οταν μπήκαμε στη σχολή δεν ήμασταν στον κόσμο μας, ξέραμε πως ήταν δύσκολη η κατάσταση, αλλά το επιλέξαμε. Παρ’ όλα αυτά όταν βρέθηκα μόνη μου στα Σφακιά, με χιλιάδες τουρίστες το καλοκαίρι, τα χρειάστηκα. Δεν υπήρχε καν οδηγός για το ασθενοφόρο, το οδηγούσε ένας εθελοντής! Μέχρι και στη Γαύδο πήγα, για την περίθαλψη προσφύγων, που αποβιβάστηκαν εκεί. Κι επειδή ο καιρός ήταν πολύ άσχημος γύρισα με ελικόπτερο «Σούπερ Πούμα». Νέος γιατρός σημαίνει να μπαλώνεις τρύπες. Δυστυχώς, αυτή την εικόνα έχω και από τους ειδικευόμενους. Γίνονται ο σάκος του μποξ», λέει.
Η Σωτηρία βρίσκεται πλέον στην Αθήνα και αναμένει να διοριστεί για να πάρει την ειδικότητά της σε νοσοκομείο των Αθηνών. Περιμένει εδώ και τρεις μήνες, παρότι έχει «αδειάσει» η θέση. «Καθυστερούν με διάφορα γραφειοκρατικά. Ο μέσος όρος ηλικίας των γιατρών στην κλινική που θα πάω είναι 59 έτη! Οι λίγοι ειδικευόμενοι είναι τα παιδιά για όλες τις δουλειές», σημειώνει. Οι αποδοχές χαμηλές, περίπου 1.000 ευρώ τον μήνα, με συμπλήρωμα την αμοιβή των εφημεριών. «Το 50% του έτους μου στην Ιατρική έχει φύγει στο εξωτερικό. Αποφάσισα να μείνω για να το παλέψω εδώ, αλλά οι συνθήκες είναι πραγματικά πολύ δύσκολες. Το πιο αρνητικό είναι πως με την τυφλή εντατικοποίηση που επικρατεί, δεν εκπαιδεύεσαι πραγματικά», υπογραμμίζει η Σωτηρία.
«Οταν πρέπει να κάνεις και τη νοσοκόμα ή τον τραυματιοφορέα, πώς να εμβαθύνεις στην ειδικότητά σου;», αναρωτιέται. Παρ’ όλα αυτά επιμένει: «Θέλω να είμαι σε νοσοκομείο, να συμβάλω στο ΕΣΥ, το οποίο στέκεται μόνο χάρη στην προσφορά των ανθρώπων του και τον υψηλότερο δείκτη αλληλεγγύης, που έχει αναπτυχθεί». Αφού πάρει την ειδικότητα της Γενικής Παθολογίας, η Σωτηρία θα συνεχίσει με την Καρδιολογία. «Ελπίζω να ολοκληρώσω την ειδικότητα στην Ελλάδα και να προσφέρω εδώ, να μην υποχρεωθώ κι εγώ σε μετανάστευση» σημειώνει, αν και την απασχολεί πως οι προσλήψεις στο ΕΣΥ είναι ελάχιστες και κυριαρχούν οι επικουρικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή οι ελαστικές σχέσεις με μπλοκάκι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου